توی عوضی

از روزی ک باهم آشناشدیم چند روزیه ک میگذره درست نمیدونم چندروز و اصلا مهم هم نیست .نمیدونم چطوری به خونمون راه پیدا کرده و از اول آشنای کی بوده و اینهم مهم نیست .مهم اینه که برام دوست خوبیه وقتی دارمش ب چیزای بیخود فکر نمیکنم و با ارامش ب خواب میرم.و البته مزیتش اینه که در این مواقع اصلا خواب نمیبینم فقط چشمامو میبندم ,باز میکنم و تغیر وضعیت عقربه های ساعتو میبینم.این یکی از مزایای این دوستیه..."تو آدم دیگه ای شدی و اطرافیانت اینو نمیفهمن,چون تو بایه راه حل کوچیک همه چیه حل میکنی.با یه دوستیه ساده ولی مفید.." . . . ....صدای بابامو میشنوم و به سختی چشمامو باز میکنم .مجبورم از خواب بیدار شم.میبینمش ک کشوهای کابینت آشپزخونه رو میگرده.مثه همیشه ب خودش زحمت نمیده ک همه کابینتارو بگرده و مامانمو صدا میکنه:مری(مرضیه)!!!این ژلوفنا ک تو کشوی داروها بودن کجان؟ مری:(تموم شده حتما دیگه !نمیدونم) طبق معمول چون آشو با جاش ور داشتم هیچکس پی به قضیه نمیبره... توی عوضی...

یادمه توی دوران راهنمایی ی بار معلم اجتماعیمون راجب اینکه چطور بچه های کلاس باهم دوست شدن و صمیمی ان سوال پرسید یکی از بهترین دوستای من (مهتاب) دستشو گرفت بالا و داستان دوستیمونو تعریف کرد روزی ک من خواب مونده بودم و کتاب عربیمو جا گذاشتم کنار ش نشستم و همین باعث دوستیمون شد .اون این داستانو تعریف کرد ولی واقعیت این نبود .من از مهتاب خوشم اومد چون هیچ شباهتی ب من نداشت .اینو همه میدونستن حتی معلممون.چون نگاه معنا داری ب من ک روی نیمکت کنار مهتاب بودم کرد و گفت :خوب شاید یکی شیطون تر باشه و اون یکی....اوم منظورم اینکه شاید بعد ب این نتیجه برسین ک اخلاقتون ب توی عوضی...